12, జులై 2012, గురువారం

నీలాల ఆ గగనం

నీలాల ఆ గగనం
నీ నడుమును వలచింది
నిండైన నీ రూపం
నా ఎదురుగ నిలిచింది //

నీలోని సోయగమంతా
రారమ్మని పిలిచింది
మేనిలోని ఈ సింగారం
ఎవరమ్మా మలచింది

బిగి కౌగిట ఈ రేయి
బింబాధరమయ్యింది
అంతలోనే తెలవారి
అరుణోదయ మయ్యింది

మరు నిముషం ఆ చూపే
మలయానిలమయ్యింది
చిలిపి చిలిపి నీ పిలుపే
కలకూజిత మయ్యింది //


నీలి నీలి కన్నులలో
మందిరాలు కలవేమో
ఆ పసిడి వన్నెలలో
నందనాలు నెలవేమో

పూచిన ఆ విరులన్ని
తొలిరేయి కొరకేమో
దాచి ఆ సిరులన్నీ
దోచుకొనే దొరకేమో

మన ఇద్దరి అనుబంధం
అంతా ఒక కల ఏమో
ఇద్దరిలో ఈ మౌనం
ఇది కలవరమేమో //


మనసేమో మరుమల్లె వంటిది

మనసేమో మరుమల్లె వంటిది
వయసేమో హరివిల్లు వంటిది
మరిచి పోకు మనసుని
మరిచి పోకు వయసుని
మరువబోకు ఓ మనసా
జీవితమే చిరు జల్లు వంటిది
జీవనమే పొదరిల్లు వంటిది //

మనసు మరిచి పోయావా
తెలియలేవు సుగంధాలు
వయసు మరిచి పోయావా
మరలి రావు వసంతాలు
కలలు నిజం చేసుకున్నావా
దిగి వచ్చును దిగంతాలు //

ఒకరికొకరు తెలియదులే
ఒంటరిగా నువ్వుంటే
వలపు పల్లవించదులే
కలలేవి  రాకుంటే
బ్రతుకు పరిమళించదులే
బంధాలే లేకుంటే   //

ఎవరు నీవు ఎవరు నేను

ఎవరు నీవు  ఎవరు నేను
ఎద గదిలో నీ రూపం దాగున్నది
ఎందులకో మరి కదల లేను
మన స్నేహం కడలి  కెరటం  లాగున్నది
ఎంత నిదుర కాచినదో  మది
పురిటి నొప్పులు పడి కమ్మని కలగన్నది 
ఎంత క్రూరమైనదో ఆ విధి 
యింక ఈ సయ్యాటకు సెలవన్నది 
ఎన్నాళ్లీ  కన్నీళ్ళని 
గుండెలోని ఎండమావి అనుకున్నది
ఏరువాక కానరాక
ఎందుకు బ్రతుకని ఒక చినుకను కున్నది