ఒక మాట చెప్పనా!

ప్రజల నోళ్ళు కొట్టి ప్రజా స్వామ్యాన్ని పాతిపెట్టి ,,
గజదొంగలీనాడు  రాజులై  దొంగలై రాజ్యమేలుతున్నారు ..తిలక్

అప్పు చేసే వారు ధన్యులు ................
ఇచ్చే వారు జీవన సంగ్రామంలో అభిమన్యులు

నువ్వన్నావు.. నావి మీన నేత్రాలని   ..
అందుకేనా ఈదడానికి  కన్నీళ్ళు ఇచ్చి వెళ్లావు

ఎన్నటికి నిను వీడననే బాసను ,
 నీ పెదవి నా పెదవిపై చేసెను

ఏం చెబ్తున్నావని కాదు -
ఎంత అందంగా చెబ్తున్నావని -
ఎంత రసం అనుభవింప జేస్తున్నావని

నిజమైన కళ  ఆత్మని సంస్కరిస్తుంది -
ఆ సంస్కారం కంటికి కనబడదు 

(ఇవి నేను చదివినవి  తెలుసుకొన్నవి ---.ఆ కవులకు ధన్యవాదాలతో )

ఇంద్రధనస్సు

ఆకాశాన్ని

అటు ఇటు కలుపుతూ

ఆ వంతెన ఏమిటనుకున్నారు 

ఆదిక్కుని ఈ దిక్కుని

అనుసంధించిన

అందాల వారధి

ఆ రధ సారధి ఎవరనుకున్నారు

ఆ హృదయంగమ సంగమ

భంగిమ ఏమనుకున్నారు

ఓ కాంతి  కిరణం

ఓపలేని తాపంతో

ఓ హిమబిందువు

కెమ్మోవిని

సమ్మోహనంగా చుంబిస్తే..

ఆ కమనీయ దృశ్యం

నింగి నీలాలలొ రచించిన

ఆ రంగ వల్లుల  మృదులాస్యం

కనులారా కాంచిన ఆకాశం

అర సిగ్గుతో

మోమును దాచుకొన్న

అందాల పయ్యెద

జిలిబిలి సోయగం

ఒక విన్యాసం

ఉదయాన్నే

ఆమె ఎదురౌతుంది

ఒక మందారం

ఆమె పెదవి పైన                      

నవ వధువౌతుంది   

ఒక విన్యాసం

ఆమె కనులలో 

రసధుని ఔతుంది

తప్పనిసరిగా

ప్రతి రేయి నాకు  

నిదుర కరువౌతుంది

వసివాడని ఆచిరునవ్వుని

ఆమె లేత అధరం

నిరంతరం మోస్తూనే ఉంటుంది

అరుదైన ఆ పరిమళం

ప్రతి క్షణం నన్ను 

అమరుణ్ణి  చేస్తూనే ఉంటుంది

ఆ చిత్తరువుని ఒడిసి పట్టుకొని

నామనసు పిచ్చిగా యధేచ్చగా

ఎన్నో కావ్యాలు రాస్తూనే ఉంటుంది

ఆ స్నిగ్ధ దరహాసాన్నిదాచుకొని

అనునిత్యం నా హృదయం

నవమోహనంగా నర్తిస్తూనే వుంటుంది