ఇది ఏమి లోకం

ఇది ఏమి శోకం ఇది ఏమి లోకం
ఇది ఏమి దాహం ఇది ఏమి మోహం
ఇలా దీనాతి దీనంగా హీనంగా
నీచ నికృష్ట నిబిడాంధకారంగా
ఎన్నాళ్లీ శోకదావానల దగ్ధ గీతం
దుర్భర దుస్సహ దుర్వినీత జ్వలిత గానం //

ఇరుగు పొరుగు తెలియక
ఈ పరుగులెందుకో తెలియక
మనసుకి హృదయానికి శృతికలవక
ఎంత కాలమీ తికమక
ఎందు కోసమీ యవనిక //

నిదుర రాని రాత్రులు
పనికి రాని ఆస్తులు
తన మరణ శాసనం తానె రాసుకొని
సాగి పోతున్న శవ యాత్రలు
దగ్ధ మౌతున్న సజీవ పాత్రలు//

ఈ దారిన వస్తావో రావో !

ఎందరో ఈ దారిని నడిచి వెళ్ళారు
తమ జ్ఞాపకాల్ని అపురూపంగా విడిచి వెళ్ళారు
చిరునవ్వులు వెదజల్లుకొంటు వెళ్ళారు
సిరి వెన్నెల సంబరంగా మోసుకెళ్ళారు
అనురాగంతో అంధకారాన్ని అధిగమించారు వాళ్ళు
బృందగానంతో బాధల్ని మధించారు వాళ్ళు
సంకల్పాన్ని అవలీలగా సాధించారు
సంతోషాన్ని కడదాకా మోశారు
ఆ మహనీయుల అడుగు జాడల్ని అద్భుతంగా తిలకిస్తున్నారు
వారి మహోన్నత చరితను అనాదిగా పఠిస్తున్నారు
ఎందుకో మరి అందరూ మహాత్ములు కాలేక పోతున్నారు
ఏలనో మరి మహాభి నిష్క్రమణం చెయ్యలేక పోతున్నారు

కౌగిలి కారాగారం

ఒక చిన్ని నవ్వు
ఏమి మంత్రం వేసిందో
ఒక చిలిపి సైగ
ఎంత రాద్దాంతం చేసిందో
కనురెప్ప వొంగి
ఎన్ని కర్పూర దీపాలు వెలిగిం చిందో
కంటిపాప ఒదిగి
ఎన్ని స్వప్నాలు రాసి పోసిందో
ఎగురుతున్న పయ్యెద
ఎన్ని ఏకాంతాలు కల్లోలితం చేసిందో
నడుమల్లన ఊగి
ఎన్ని ఇడుములు సృష్టిం చిందో
జడ కరినాగై సాగి
ఎన్ని సార్లు కాటు వేసిందో
ప్రతి కదలిక ఇలా ప్రాణాంతకమై పోతుంటే
కాలం గిలగిలా కొట్టు కొని ఆగి పోతుంటే
తప్పకుండా ఇది శిక్షార్హ మైన నేరం
తప్పదు, నీకీ కౌగిలి కారాగారం