నీవు రావు నిదుర రాదు

నీవురావు
నిదురరాదు
రేయి హాయిగా
గడిచి పోదు
మూగ మనసు
మాటవినదు
తీగ తనువు
తపన ఆపదు
అరవిచ్చిన
వెచ్చని ఊ పిరి
అణువణువునా
మోహన లాహిరి
వలపు రేపిన
వేడి గాడుపు
హెచ్చిన తాపంతో
వెచ్చనైన పానుపు
సిగలో పూల గుసగుసలు
మేనిలో సొగసు కువకువలు
ఉప్పెనలా నిట్టూర్పులు
ఉదయించని తూర్పులు
బండరాయి మాదిరి
బరువెక్కిన రాతిరి
నీవు రాలేదు
నిదుర రాలేదు
కలలురాలేదు

కంటి రెప్పల బరువు

పెదవి పైన
నిన్న నీవుచేసిన బాస
నిత్య నూతనంగా వుంది
ప్రేమగా నువ్వు చేసినసంతకం
నుదుటిపైన పదిలంగా ఉంది

నువ్వే మారి పోయావు
నియమాలని
కట్టుబాట్లని దిగజారి పోయావు
సనాతన సాంప్రదాయాల
ఊబిలో కూరుకు పోయావు

నీ కింకా తెలిసినట్టు లేదు
నా కంటి రెప్పల బరువు
పెదవిపైన
నువ్వు చేసిన సంతకం
ఎప్పుడో చెదిరి పోయింది
నీ జీవితం పైన
సంతకం చేయడానికి
నేనిప్పుడు సిద్దంగా వున్నాను
నా సంతకం లేని
నీ బ్రతుకు నిరర్ధకం
నేనంకితంకాని
నీ జీవితం నిరామయం

గుండె బరువు

నిన్న
నువ్వు
అమ్ముకున్న
తనువు

ఎవరికీ తెలుసు
నీ గుండె బరువు

అనుకున్నావు
అది నీ
బ్రతుకు తెరువు

అయినా
తీర్చలేదు
అది
నీ కున్న కరువు

అందుకే
నువ్వయినావు
కల్పతరువు