14, ఫిబ్రవరి 2012, మంగళవారం

ఈ శోకం ఎన్నాళ్ళు

చీకటి వాకిట ఉన్నావా
ఈ శోకం ఎన్నాళ్లన్నావా
వేకువ రాకను చూసావా
తూర్పు తీర్పును విన్నావా
అదే అదే జీవితం --ఏదీ కాదు శాశ్వతం
మానును నిన్నటి గాయం- గాయం మానుట ఖాయం//

శోకం పొంగిన వేళ ఆగదులె కన్నీరు
ఆనందంలో కూడా అదియే కన్నీరు
నవ్వినా ఏడ్చినా కన్నీరే
కన్ను తెలుసుకున్న ఆ సత్యం
మనిషికి తెలియదు విచిత్రం//

ఆకులు రాలిన వేళ
చెట్టుకు లేదు శోకం
చిగురులు వేసిన వేళ
అంతా హర్షాతిరేకం
అరుదెంచిన ఆ ఋతు గానం
ప్రక్రుతి నేర్చిన ఆ పాఠం
మనకు తెలియదు మన ఖర్మం //

వ్యాఖ్యలు లేవు:

వ్యాఖ్యను పోస్ట్ చెయ్యండి